به گزارش پایگاه خبری تحلیلی همراز، ایشان بارها بر این نکته تأکید کرده‌اند که دشمن از اختلاف ما سود می‌برد. این یک تحلیل سیاسی ساده نیست؛ یک واقعیت میدانی است. آمریکا و رژیم صهیونیستی به خوبی می‌دانند که ایران تا زمانی که متحد و منسجم باشد، شکست‌ناپذیر است عبور از طوفان برای آن کاری ندارد. از این رو، تمام توان خود را به کار گرفته‌اند تا از طریق جنگ روانی، رسانه‌های معاند، و گاه از طریق نفوذ در بدنه تصمیم‌گیری، شکاف‌های داخلی را عمیق‌تر کنند.

هدف آنها چیست؟ کاهش سرمایه اجتماعی، بی‌اعتماد کردن مردم به مسئولان، و در نهایت تضعیف اراده ملی برای مقاومت.

رهبر فرزانه انقلاب اسلامی همواره بر هماهنگی و همدلی میان قوای سه‌گانه تأکید داشته‌اند. امروز نیز مردم باید به روسای قوا اعتماد کنند. پزشکیان در رأس قوه مجریه، قالیباف در مجلس شورای اسلامی، و عراقچی در دستگاه دیپلماسی، هر یک در جایگاه خود در حال تلاش برای پیشبرد امور کشور هستند.

این بدان معنا نیست که انتقاد نکنیم. انتقاد سازنده حق مردم و وظیفه رسانه‌هاست. اما آنچه امروز کشور را تهدید می‌کند، نه انتقاد، که “تخریب” است. تخریب چهره‌های ملی، بی‌اعتبار کردن نهادهای حاکمیتی، و دامن زدن به ناامیدی در میان مردم، دقیقاً همان خواسته دشمن است.

نکته تأسف‌بار اما حضور جریان‌هایی است که با شعارهای تند و مواضع غیرواقع‌بینانه، عملاً مسیر اداره کشور را از دست افرادی چون پزشکیان، قالیباف و عراقچی خارج می‌کنند. این جریان‌ها چه از جناح راست و چه از جناح چپ، با حداکثرطلبی و بی‌توجهی به شرایط واقعی کشور، نه تنها به انسجام ملی ضربه می‌زنند، که برگ برنده را به دست دشمن می‌دهند.

آیا این تندروها نمی‌بینند که هر بار اختلافات داخلی بالا می‌گیرد، بازار ارز و طلا به هم می‌ریزد، سرمایه‌گذار خارجی فرار می‌کند، و رسانه‌های بیگانه با آب و تاب آن را پوشش می‌دهند؟ آیا نمی‌فهمند که دشمن از هر تفرقه‌ای به نفع خود استفاده می‌کند؟

دشمن به خوبی می‌داند که اگر بتواند سرمایه اجتماعی نظام را کاهش دهد، در میدان نبرد اقتصادی و سیاسی پیروز خواهد شد. از این رو، با تمام توان به دنبال ایجاد بدبینی میان مردم و مسئولان است. رسانه‌های فارسی زبان خارج از کشور، شبکه‌های اجتماعی، و برخی جریان‌های داخلی ناآگاه، همگی در این مسیر هماهنگ عمل می‌کنند.

اینجاست که هوشیاری مردم نقشی تعیین‌کننده پیدا می‌کند. مردم باید بدانند که در این جنگ تمام‌عیار، هر ایرانی یک سرباز است. سربازی که گاه در پشت میز دیپلماسی، گاه در سنگر اقتصاد، گاه در دانشگاه و گاه در کوچه و خیابان، وظیفه خود را برای دفاع از ایران انجام می‌دهد.

بسیاری از مدیران سیاسی  و اقتصادی دنیا در سخنان خود به الگوی مردم ژاپن پس از حملات اتمی آمریکا به هیروشیما و ناکازاکی اشاره کرده اند. مردمی که پس از فاجعه‌ای بی‌سابقه، نه تنها تسلیم نشدند، بلکه با انسجام و همدلی، کشور خود را از خاکستر جنگ به یکی از قدرت‌های اقتصادی جهان تبدیل کردند.

ژاپنی‌ها به رهبران خود اعتماد کردند، اختلافات را کنار گذاشتند، و هر کس در نقش خود برای بازسازی کشورش تلاش کرد. امروز ایران نیز در شرایط مشابهی قرار دارد. تحریم‌های ظالمانه، جنگ اقتصادی، حملات نظامی، و فشار حداکثری، همگی تلاشی برای به زانو درآوردن ملت ایران است. اما اگر ما نیز مانند ژاپنی‌ها متحد باشیم و هر ایرانی نقش خود را به عنوان یک سرباز وطن ایفا کند، عبور از این بحران‌ها ممکن خواهد بود.

البته در این میان، طبیعی است که مردم نتوانند نقش خود را بیابند و یکی از وظایف مهم مسئولان در شرایط کنونی، “تعریف نقش برای مردم” است. مردم باید بدانند دقیقاً چه کاری از آنها برمی‌آید. یک دانشجو چگونه می‌تواند به کشور خدمت کند؟ یک کارگر، یک معلم، یک پزشک، یک فعال اقتصادی، هر کدام چه نقشی در این جهاد بزرگ دارند؟

وقتی نقش‌ها شفاف باشد، انرژی‌ها هدر نمی‌رود، اختلافات بی‌معنا می‌شود، و همه در یک مسیر هماهنگ حرکت می‌کنند.

و اینک رهبری عزیز ایران با بصیرت تمام، خطر تفرقه و ضرورت انسجام را بارها گوشزد کرده‌اند. امروز بیش از هر زمان دیگری به این پیام نیاز داریم. تندروی‌ها، تخریب‌ها، و اختلاف‌افکنی‌ها، خواسته دشمن است و بس.

از همه جریان‌های سیاسی، از همه فعالان رسانه‌ای، و از همه مردم شریف ایران می‌خواهیم که در این برهه حساس، وحدت را حفظ کنند، به مسئولان منتخب خود اعتماد کنند، و هر یک در جایگاه خود، سرباز وطن باشند. ایران قوی با دست‌های متحد ساخته می‌شود، نه با مشت‌های گره‌کرده به روی هم./انتهای پیام

هرگونه ادعای احیا یا اعاده قطعنامه‌های خاتمه‌یافته از اساس باطل بوده است

از بی‌تفاوتی و نگاه تبعیض‌آمیز برخی مسئولین ملی نگران هستیم