کمتر انتصابی در سال‌های اخیر در ساختار امنیتی کشور رخ داده که به اندازه انتصاب دکتر محسن رضایی به عنوان «نماینده رهبر انقلاب در شورای عالی امنیت ملی»، یک‌باره چند لایه تحلیل، خاطره و راهبرد را به هم گره بزند. این انتخاب، پیش و بیش از آنکه یک تغییر اداری یا چرخش مسئولیتی متعارف تلقی شود، از نگاه ناظران داخلی و خارجی، بیانیه‌ای راهبردی بود که روی میز دشمنان و رقبای ایران قرار گرفت؛ بیانیه‌ای که یک سوی آن «تجربه جنگ» در سنگین‌ترین صورت ممکن ایستاده و سوی دیگرش «هنر سیاست‌ورزی» در پیچیده‌ترین عرصه ملی.