وعده هایی که داده می شد و هر شنونده ای را اغوا می کرد، نمی توانست صرفا منبعث از ذهن خیال پرداز تنها یک مدیر باشد، بلکه ریشه این همه موهوم پروری را باید در عوامل متعددی دید که یکی از مهمترین آن وجود افرادی در کنار مدیران ارشدی است که به این افراد اطمینان دارند و شنیده های آن ها را به راحتی بر زبان می آورند، بدون آن که تحقیقی در این زمینه داشته باشند.

وعده های پشت سر هم مسئولان و عدم تحقق این وعده ها، در هیچ جای جهان نشان از قدرت مسئولی که وعده می دهد ندارد، بلکه نشان از فرار رو به جلوی وی در برابر ضعف مفرط در عملکردی دارد که به لطف فضای مجازی دیگر قابل بزرگ نمایی و یا غلو نیست.

بی شک روزی که استاندار سابق اصفهان با قاطعیت از راه اندازی تونل گلاب 2 تا نیمه مهر ماه 1400 خبر می داد، چند صندلی آنطرف تر از وی مدیرعامل آب منطقه ای استان و یکی دو صندلی اینطرف تر هم معاون عمرانی استانداری اصفهان نشسته بود که مکررا با تکان دادن سر، اظهارات عباس رضایی را تائید می کردند.

حتی در یک گام فراتر، حسن ساسانی، مدیرعامل آب منطقه ای استان در همان جلسه گواهی داد که آقای استاندار [سابق] برای اختصاص مبلغ 250 میلیارد تومان بودجه به پروژه گلاب 2 نهایت تلاش خود را مبذول داشته است، البته این در حالی بود که آن روز تمام مدیران حاضر در جلسه به خوبی می دانستند که مبلغ 250 میلیارد تومانی که مورد گواهی و شهادت ساسانی قرار گرفت، هرگز تخصیص نخواهد یافت!

موضوعی که اتفاقا مورد اصرار خبرنگار پایگاه خبری همراز نیز بود، اما در آن جلسه مورد انکار استاندار و معاون ایشان قرار گرفت و حالا به رغم چندین بار وعده بهره برداری از این پروژه، در حالی استاندار سابق اصفهان آن روز قول 15 مهرماه سال جاری را داد که در یک فرایند کاملا تکراری، حدود یکماه از سررسید این وعده گذشته و رئیس سازمان برنامه و بودجه استان اصفهان برای راه اندازی این پروژه دقیقا نیاز به مبلغ مورد نیاز 250 میلیارد تومانی را قید کرده است.

این اتفاق در حالی افتاده است که مدیران ارشد استان در همه سطوح و همه بخش ها دائما بر لزوم راه اندازی گلاب 2 به عنوان سامانه دوم آبرسانی به اصفهان بزرگ تاکید داشتند و حالا باید دید استاندار جدید اصفهان که در روز معارفه خود وعده داد که وعده ندهد وعمل کند، با مردم وحشت زده از معضلاتی همچون خشکسالی و فرونشست زمین، تا چه میزان می خواهد صادق و راست گفتار باشد؟

 

          رضا صالحی پژوه   به قلم رضا صالحی پژوه