به گزارش پایگاه خبری تحلیلی همراز، در این حکم سید رضا مرتضوی با اشاره به اهمیت اطلاع رسانی و مدیریت افکار عمومی، عنوان نمود: رسانه‌ها و دستگا‌های تبلیغی استان همچنان اطلاع‌رسانی و آگاه سازی در خصوص ضرورت واکسیناسیون با تاکید بر اقناع‌سازی را در دستور کار خود قرار دهند.

وی ادامه داد: برغم هزینه‌های بسیار بالای دولت، برخی شهروندان اهتمام لازم در این خصوص ندارد و لازم است در این زمینه اطلاع‌رسانی انجام شود.

اما بر خلاف سخنگوی پیشین این ستاد، با گذشت حدود دو هفته از این انتصاب، هنوز چشم کسی از اهالی رسانه به حضور این مدیر پا به سن گذاشته در بین خود روشن نشده و هرچند اهمیت موضوع آنقدر بالا هست که باید به طور روزانه آمار مبتلایان، فوتی ها و واکسن زده ها اعلام شود، اما هنوز اتفاقی در این راستا به وضوح به چشم نیامده که این مسئله می تواند آینده بغرنجی را در این حوزه برای اصفهان رقم بزند.

بی شک انتخاب بالاترین مقام اجرایی حوزه درمان و پزشکی استان به عنوان سخنگوی ستادی که این روزها توانسته در صدر اخبار اجتماعی قرار گیرد، نشان از نگاه خاص مدیریت عالی استان به مسئله دارد، به ویژه که استاندار استان اصفهان در ابلاغ دکتر شیرانی به دو موضوع اطلاع رسانی و آگاهی بخشی همراه با عدم همراهی برخی از شهروندان با کادر درمان برای واکسیناسیون اشاره کرده و خواستار جدیت در این زمینه شده است که هرچند بخشی از آن به اقدامات مدیریتی دکتر شیرانی در دانشگاه علوم پزشکی باز می گردد، ولی بخش عمده آن نیز تابع اقداماتی است که در ستاد مبارزه با کرونا شکل می گیرد که از ابتدای تشکیل این ستاد، مبنا بر همراهی و همگامی مردم با ستاد مبارزه با کرونا و اطلاع رسانی به هنگام و لحظه ای این ستاد از سیاست ها و آمار و ارقام گذاشته شد.

با این توضیح نه تنها به نظر نمی رسد با تغییرات اخیر سخنگویی در این ستاد روی ریل طبیعی خود در حال حرکت است، که علاوه بر شنیده شدن صدای ترمز های شدید قطار اطلاع رسانی در این ستاد، خروج از ریل نیز متصور است و باید پیش از این که این رخداد در استان اصفهان به وقوع بپیوندد، دست به تغییر اساسی زد، چرا که شاید قطاری که برای این منظور انتخاب شده، سنگین تر از آن است که بتواند از مسئولیت نه چندان سنگین سخنگویی بر آید و این مهم را می توان به یک "درزین" (ترن در مقیاس گکچک) نیز سپرد و نتیجه ای بهتر از آنچه اکنون هست حاصل آید./

 

انتهای پیام

 

 

یادداشت از رضا صالحی پژوه