به گزارش پایگاه خبری تحلیلی همراز به قلم رضا صالحی پژوه، هرچند که سید رضا مرتضوی، استاندار اصفهان در جلسه معارفه خود شرط کرد کسی برای عرض تبریک برایش گل نفرستد و کسی هم محل کارش را ترک نکند و بی دعوت قبلی راهی استانداری نشود، اما این روزها بازار دید بدون بازدید گرم است و ساختمان استانداری شلوغ تر از هر زمان دیگری است، اصناف و اقشار متعددی که برای دیدار با عالی ترین مقام اجرایی استان این روزها گذرشان به خیابان باغ گلدسته می افتد، به یک چیز امیدوار هستند و از یک چیز نگران.

امیدوار به آن که این تغییرات، تحول هم ایجاد کند و این تحول نیز زمینه امیدبخشی به دل تفدیده مردم مظلوم اصفهانی را فراهم سازد که سال هاست گوششان از وعده های توخالی مسئولان پر و دلشان از بی توجهی مرکز نشینان به وضعیت معاش اشان خون شده است.

و البته نگران و هراسان از این که چشمی بر هم بزنند و زود دیر شود و این بار هم استاندار جوان و انقلابی استان، مانند گذشتگان بگوید: "من همه تلاشم را کردم، ولی نشد! "

مردان و زنانی که دست اشان پینه بسته ی کِشت است و کشتکاری و پاهایشان خسته و آبله بسته از هزار راه رفته و نرفته برای جریان بخشی به جاری جاویدی که این روزها دیگر جاوید نیست و نه تنها جریان خود را از مردم این دیار دریغ کرده، که گویی جریان امید و زندگی را در رگ های معاشِ مردمان خطه ی کاوه آهنگر و سلمان فارسی را نیز تاب نمی آورد و روز به روز زندگی را بر این مردم سخت و سخت تر می کند.

در این میان، خبرنگاران ، این پاسداران حریم قلم و اندیشه همواره در سرما و گرما یاری رسان مسئولان و فریاد گر وعده هایی بودند که تاکنون برای مردم همچون هِلی پوک، بی اثر و بی ارزش بوده و تنها کارکردش، فرش های قرمزی است که از نصف جهان تا بهارستان زیر پای مردانِ قول های بی عمل پهن کرده است.

آری، این پاسدارانِ حریم قلم و اندیشه همچنان چشمشان به دست قاصد آقای استاندار سفید شد تا ببینند با این حجم از اثرگذاری بر افکار عمومی، چه زمانی برای آن ها سعد می افتد تا دیدار با ایشان و شنیدن برنامه های آینده استان در چهارسال پیش رو مقدور گردد؟

آری آقای استاندار!

خود گفتید "گل را ننداز تو راهم، به گل حاجت ندارم" و ما هم پایبند این قواعد شدیم و "سمعا و طاعتا" گفتیم، باشد تا از گردونه و حلقه مدعوین تان به در نشویم و جزء فراموش شدگان لقب نگیریم.

باشد تا جایگاه رسانه را به عنوان هاتفانِ غریوِ مردمانی همواره همراه و همگام برای رساندن پیام پر مهر و دردشان به گوش مسئولان درک نمایید و جایگاهی در خور ببخشید به آن هایی که هنرشان انتقال پیام های مثبت اندیشی در برهوت اخبار امید بخش در این روزهای تلخ و سخت دیار کهنی است که او نیز زیر بار سوء مدیریت تاب نیاورده و آهسته آهسته تن فرتوتش در حال فرونشستی مرگبار است و پیامش بی شک تا قرن ها در گوش رهگذران کره خاکی خواهد پیچید و شرمندگی اش بر پیشانی مسببین آن خواهد نشست./

انتهای پیام