خط یک مترو اصفهان تا سال 96 به بهره برداری می رسد؛سالن اجلاس سران بهار سال 96 افتتاح می شود؛فار نخست نمایشگاه بزرگ اصفهان ابتدای سال 97 راه اندازی می شود؛تونل سوم کوهرنگ به زودی در مدار زاینده رود قرار می گیرد و ...
این تیترهایی است که هر روز رسانه های مکتوب و مجازی در گوش شهروندان اصفهان طنین انداز می کنند و به فاصله یک ماه پس از آن به دست فراموشی می سپارند.این رویه ایی است که دهه هاست در ساختار این شهر تکرار و تکرار می شود.
روانشناسان حافظه انسان را به کوتاه مدت و بلند مدت تقسیم بندی می کنند.برخی از انان نیز حافظه فعال یا حسی نیز به این دسته بندی اضافه می کنند. حافظه ایی که وقایع گذشته را به یاد می آورد ،حافظه بلند مدت long term memory) )و حافظه ایی که وقایع کمتر از یک روز با یک تمرکز به یاد آورد، حافظه کوتاه مدت (short term memory) نام نهادند.
افزایش سرعت زندگی و گرفتاری های روزمره و مهمتر از افزایش حجم اطلاعات از طریق شبکه های اجتماعی باعث شده که حافظه بلند مدت جامعه روز به روز کاهش یافته و برای یادآوری وقایع و حوادث با استمداد از گوگل و سایر موتورهای جستجوگر اینترنتی آنرا به خاطر بیاورند.حافظه کوتاه مدت نیز در اثر عوامل مختلف از جمله آلودگی هوا به شدت کاهش یافته و خیلی ها حتی نمی دانند که شب گذشته چه شامی را میل کردند.
در این فراموشخانه ذهنی جامعه ، نقش رسانه ها بویژه خبرنگاران و روزنامه نگاران به عنوان حافظه بلندمدت و کوتاه مدت بسیار مهم و اثرگذار است . نقشی که می تواند هزینه وعده سرایی مدیران و مسوولین را بالا ببرد.هر چند که رسانه های امروز عمدتا به دلیل مسایل اقتصادی ناچار به مماشات با سازمان ها و بخش های اقتصادی اند اما با درج تقویم وعده و وعید های مدیران می توانند روزشمار وعده های ارایه شده مدیران را به اطلاع مخاطبان برسانند.
همان گونه که درآمد و جایگاه مداحان در جامعه بیشتر از منتقدین است ، تعریف و تمجید از سازمان ها و مدیران در رسانه ها بیشتر از مطالبه گری و انتقاد از آنان جای دارد.امید است که رسانه ها از نقش مطالبه گری خود و میثاق آگاهی بخشی با مردم ذره ایی عدول نکنند و برای دروغ مدیران،مالیات سنگین وضع کنند

 

حسین قلع ریز *روزنامه نگار
https://t.me/hosseinghalriz

 

با ورود به کانال تلگرام ما، از آخرین اخبار با خبر شوید