وقتی جوانان برای حضور در یک کلاس ورزشی، بایستی حداقل شهریه ای نزدیک به پنجاه هزار تومان پرداخت کنند و اگر تصمیم رفتن به سالن و انجام یک ساعت ورزش را داشته باشند بایستی در هر جلسه حداقل هزینه ای تقریباً یکصد و بیست هزار تومان پرداخت کنند در حالی که توان پرداخت مالی ندارند، طبیعی است که دیگر به سمت ورزش روی نمی آورند و به دنیای پوچی مثل فضای مجازی وارد می شوند، حال چگونه می توان گفت که این جوان از نشاط برخوردار است. وقتی یک جوان به سن ازدواج که می رسد همه دغدغه اش می شود هزینه ها و مخارج عقد و عروسی که از پس هیچکدام برنمی آید، چگونه می توان گفت که این جوان نشاط دارد؟ وقتی برخی جوانان را می بینیم که حتی هزینه شارژ سیم کارت و اینترنت خود را به سختی فراهم می کنند و همیشه استرس و نگرانی کار را دارند، چگونه می توان گفت این جوانان نشاط دارند؟ چه کسی باید پاسخگوی این سؤالات باشد؟ دولت محترم چه حرکتی برای نشاط مورد نیاز امروز جوانان جامعه انجام داده است؟ وزارت محترم ورزش و جوانان به چه میزان در این زمینه موفق بوده است؟
تازمانی که جوانان عزیز ما با مشکلات معیشتی روبرو باشند و از توان معیشتی پائینی برخوردار باشند، قطعاً از نشاط پائینی هم برخوردار خواهند بود.
اگر یک جوان امروز تصمیم به ازدواج بگیرد و اگر هم توان پرداخت هزینه های عقد و عروسی را داشته باشد و ازدواج کند، بلافاصله با مشکل مسکن و اجاره و ... روبرو می شود و اگر به هر نحوی مسکنش نیز فراهم بشود مثلاً در منزل پدری ساکن شود، بلافاصله با مشکل هزینه های بچه دار شدن و دارو و درمان همسر و زایمان روبرو می شود و اگر آن هم مرتفع شود، بلافاصله با مشکلات تأمین هزینه های فراهم نمودن نیاز اولیه مثل پوشک و ... روبرو می شود و اینها هم بیانگر این است که جامعه امروز ما با نشاط فاصله زیادی دارد زیرا نشاط فقط شادی و خنده پای تلویزیون آن هم برای چند دقیقه نیست. بلکه نشاط، نداشتن دغدغه پرداخت هزینه های اولیه مثل تحصیل، ازدواج و مسکن است که متأسفانه اینها همه مشکلات اول جوانان و موانع اصلی عدم ازدواج در جامعه است. بنابراین نشاط نیاز امروز جوانان است و هنوز دولت و مسئولین محترم در خم یک کوچه اند.
میثم ریاحی