به گزارش پایگاه خبری تحلیلی همراز و به قلم رضا صالحی پژوه: آمار بیماری هایی همچون ام اس و سرطان بالا رفته و هنوز بسیاری از مدیران اصفهان را شهری برخوردار می دانند و نصف جهان را که ربعی هم از آن نمانده تنها به بافت مرکزی آن می شناسند که مهمانخانه ایران زمین است و فرش قرمزی زیر پای گردشگران بین المللی پهن کرده .

با طلوع آفتاب، غبار خاکستری و زرد رنگ روی آسمان شهر بیشتر از هر زمانی خودش را نشان می دهد و صدای سرفه های مدام و پشت سر هم شهروندان خود موید این است که حال ریه های اصفهان خوب نیست.

اما ظاهرا هنوز این شهر باید جورکش بسیاری از نواقص مدیریتی ایران باشد و وقتی پای سلامتی خودش به میان می آید، یک اصفهان ستیزی مبرم و مبرهنی در پایتخت شکل می گیرد.

تا بود پای طرح های انتقال آب در میان بود و برداشت بی رویه از زاینده رود برای دیگر شهرها به رغم غیر اصولی بودن این برداشت ها به زعم کارشناسان خبره و آن هایی که اهل خرد و اندیشه بودند و هستند و این بار که دیگر زاینده رود مرده و توان نفس کشیدن ندارد، پای مازوت سوزی در میان است، آن هم برای ناتوانی تولید گاز در فصل سرما برای استان های شمالی کشور!

خدای ناکرده، نگارش این سطور تلقی آن نشود که معیشت هموطنان عزیزمان در شمال کشور برای عده ای در اصفهان مهم نیست، این جا مسئله نوع مدیریت است، نه توزیع.

اصفهانی ها در این زمینه خودشان را با اهدا 24 هزار شهید در دوران دفاع مقدس و دفاع از حرم ثابت کردند و همچنان پای نظام و انقلاب و مردم کشورشان هستند وخواهند بود، اما این هم خیلی منصفانه نیست که اصفهانی ها سلامتی اشان را بدهند تا مدیرانی که به اندازه کافی فرصت داشته اند تا برای کمبود گاز در زمستان پیش بینی کنند و اقدام موثر انجام دهند، حالا چاره کار را در راحت ترین و پر زیان ترین کار ببینند.

مازوت سوزی در نیروگاه اصفهان یعنی ام اس، یعنی سرطان ، یعنی مرگ آرام یک جمعیت میلیونی، به گواه پلمپ هایی که حدود 10 سال قبل به دستور دادستان وقت اصفهان شجاعانه بر مشعل های مازوت سوز نیروگاه زده شد.

این را ما نمی گوئیم، کارشناسان امر می گویند، سرفه های پی در پی مردم این شهر می گوید، هوای سنگین وغیر قابل تنفس اصفهان می گوید، و مهم تر از آن تجربه می گوید، همانطور که در زمینه انتقال آب زاینده رود هم گفتیم این انتقال های غیر اصولی یعنی مرگ زنده رود، یعنی مرگ کشاورزی در اصفهان که قرن ها و حتی هزاره هاست که پیشه اشان این بوده و لاغیر و آن روزها مدیران به ما خندیدند و به کارشناسی های فرمایشی و آمار خودشان استناد کردند، حالا نتیجه اش شد این، و نتیجه این چه زمانی بشود آن، خدا داند..../ 

انتهای پیام